وَ إِذا جاءَهُمْ و چون بيايد به منافقان أَمْرٌ كارى يعنى چيزى يا مهمى مِنَ الْأَمْنِ از آنچه موجب ايمنى باشد چون عزم حضرت رسالت‌پناه ص بر مصالحه قومى يا ظفر لشكر اسلام أَوِ الْخَوْفِ يا آنچه سبب ترس و بيم بود چون اجتماع اعادى يا نكبت سريه از سراياى مسلمانان أَذاعُوا بِهِ افشا كنند آن خبر را قبل از تحقق آن و در ان افشا ضرر و فساد است زيرا كه خبر نيكو سبب تهيّج فتنه است در ميان دشمنان و آهنگ ايشان بر حرب اهل اسلام و خبر بد موجب ضعف مسلمانان و پريشانى ايشان است وَ لَوْ رَدُّوهُ و اگر بازگذارند آن خبر را إِلَى الرَّسُولِ براى صائب پيغمبر ص تا اگر صلاح داند خود آشكارا كند وَ إِلى أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ يا بتدبير خداوندان امر از اهل ايمان چون اشراف صحابه رض و امراى سرايا لَعَلِمَهُ الَّذِينَ هرآئينه بدانند آن را آنان كه يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ استخراج مىكنند خبر را و نيكو تحقيق فرمايند از پيغمبر و اوليالامر آنكه دانند كه كدام خبر را افشا و كدام را اخفا بايد كرد وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ و اگر نه فضل خدا بودى بر شما بارسال رسل وَ رَحْمَتُهُ و بخشايش او بانزال قرآن و گفته‌اند فضل حضرت پيغمبر ص است يا اسلام و رحمت قرآنست يا توفيق كه اگر نه بركت اين‌ها بودى لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطانَ هرآئينه پيروى مىكرديد شيطان را إِلَّا قَلِيلًا مگر اندكى از شما كه بمدد عصمت ربانى از وساوس شيطانى ايمن مىماندند و گفته‌اند قليل جماعتىاند كه قبل از بعث رسول ص و نزول قرآن بمحض موهبت الهى راه راست يافتند چون ورقة بن نوفل و قس بن ساعده و بحيرا راهب و زيد بن عمر و سيف بن ذى يزن و امثال ايشان فَقاتِلْ پس تو كارزار كن فِي سَبِيلِ اللَّهِ در راه طاعت و رضاى خدا ، نزول آيت در بدر و موعد بود كه حضرت رسالت‌پناه عزيمت بدر فرمود و نعيم بن مسعود مردمان را از لشكر ابو سفيان مىترسانيد و بعضى از صحابه رض رفتن را كاره بودند و حضرت مىفرمود كه اگر همه نمىروند من تنها مىروم آيت فرود آمد كه اگر ديگران تخلف ورزند از كارزار تو تنها برو و مقاتله كن لا تُكَلَّفُ إِلَّا نَفْسَكَ تكليف كرده نشده تو در جهاد مگر در نفس خود پس از مخالفت ديگران غمناك مشو وَ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ و ترغيب كن مؤمنان را بر قتال مشركان كه بر تو تحريض است نه تكليف عَسَى اللَّهُ أَنْ يَكُفَّ شايد كه خدا باز دارد از مسلمانان بَأْسَ الَّذِينَ كَفَرُوا شدت كارزار آنها كه كافر شدند يعنى قريش به‌آنكه ترس در دل ايشان اندازد و همين حال در بدر صغرى واقع شد كه ابو سفيان بترسيد و در موضع حرب بدر نيامده چنانچه در سوره آل عمران مذكور شد وَ اللَّهُ أَشَدُّ بَأْساً و خداى سخت‌تر است در هيبت و صولت از قريش وَ أَشَدُّ تَنْكِيلًا و سخت‌تر در عقوبت و عذاب ايشان .